در ادامه گزارش های مربوط به قتل عام ٦٧، بیداران مصاحبه ای دارد با یکی از بازماندگان کشتار زندانیان در شیراز. او مایل است خود را به نام دوست اعدام شده اش، جهانگیر اسماعیلی پور معرفی کند. او در باره خود می گوید: نخستین بار در بهار ١٣٥٩ دستگیر شدم. در همین سال دو بار دیگر به اتهام شرکت در تظاهرات و نیز فروش و نگهداری نشریه دستگیر شدم و چون تعهد ندادم به شش ماه حبس محکوم شدم. بار دیگر در سال ١٣٦١ دستگیر و به اتهام فعالیت و همکاری با یکی از سازمان های چپ دستگیر و به ده سال حبس محکوم گردیدم. تمام (…)

مصاحبه ای با رضا فانی یزدی، که در سال ١٣٦٧ در مشهد زندانی بوده، است... چند روزی پس از بردن سومین گروه از بچه‌های سازمان نگذشته بود که ۲۳ نفر از ما را نیز صدا زدند و از بند ۲ به یک اتاق قرنطینه منتقل کردند و سایر بچه‌ها را به بند یک بردند. دادیار ناظر زندان در دیداری که بطور اتفاقی با یکی از بچه‌ها در راهرو پشت بند داشت به او گفته بود که شما ساکنین قرنطینه گروه بعدی هستید. "این بار که هیات به مشهد بیاید،‌ شما را هم به درک واصل خواهد کرد." این عین جمله‌ای است که حاجی ولی پور که طلبه جوانی بود (…)

از طریق مصاحبه با هادی امینیان با گوشه هائی از کشتار زندانیان سیاسی در همدان آشنا می شویم. وی در اسفند سال ١٣٦١ در ارتباط با سازمان راه کارگر دستگیر شد و تا پایان اسفند سال ١٣٦٧ در زندان همدان بود. هادی امینیان ابتدا به اعدام محکوم شده بود که حکم او بعدا به بیست سال حبس تخفیف یافت.
آقای هادی امینیان شما در تابستان ٦٧ در کدام زندان بودید؟
در تابستان ١٣٦٧ در زندان همدان بودم و به عنوان مسئول امورصنفی بند، که با انتخاب زندانیان و توافق مسئولین زندان بود، در جریان امور ظاهری و شکل گیری (…)

هر روز كه می گذشت شواهد عریان تر و عمیق تر می شد و ما را باهمه ی ناباوری مان مجبور به پذیرفتن واقعیات تلخ می كرد. اگرچه هنوز دلمان می خواست خود را فریب دهیم و امیدوار باشیم كه لااقل عده ای از بچه ها زنده اند. اما واقعیت تلخ تر از آرزوهایمان خود را بر سر سفره مان می گسترد. چند ماه بعد خانواده های همه زندانیان را به جلوی زندان فراخواندند. همه در التهاب و سراسیمه گی به سر می بردند. همه دنبال روزنه ای بودند تا بدانند فرزندشان، برادرشان، خواهرشان و همسرشان، عزیز دربندشان، چه به روزشان آمده و (…)

برای تکمیل گزارش قتل عام ٦٧ در زندان رشت، بیداران مصاحبه ای هم با آقای احمد موسوی انجام داده است، که در زیر می خوانید
هیئتی که در مورد سرنوشت زندانیهای شهر شما تصمیم گرفت، چه کسانی بودند؟ از مرکز می آمدند یا از مقامات محلی بودند؟
هیئت مرگ از مقامات محلی بود. چهار نفر، شامل نماینده¬ی دادستانی، نماینده¬ی اطلاعات، بازجوی پرونده و عبدالهی که رییس زندان بود در همین جا لازم است توضیح کوتاهی در این باره بدهم. شیوه برخورد هیئت مرگ در زندان مرکزی رشت، با آنچه در تهران رخ داد کاملا متفاوت بود. (…)

به مناسبت ٢٠ امین سالگرد کشتار ٦٧ در نظر داریم سلسله گزارش هائی را از روند قتل عام در زندان های شهرستانها، که در نوشته ها و روایتهای شفاهی کمتر به آن پرداخته شده است، ارائه دهیم. برای تکمیل این بخش، ما از همگی شما دوستان و خوانندگان سایت بیداران تقاضا داریم، اگر خبر و گزارشی در این ارتباط دارید، برای ما بفرستید.
شیوه کار ما در این بخش، به دو صورت است: مصاحبه با بازماندگان قتل عام ٦٧ در شهرستانها و نیز درج مجدد مستنداتی که پیشتر در این ارتباط منتشر شده است. اولین شماره از این سلسله مستندات (…)

حساسيت اجتماعى نسبت به اين رويداد تاريخى در درون كشور نيز روندى رو به رشد داشته است. اين كه خانواده‌هاى جان باختگان تابستان ١٣٦٧، به رغم فضاى خوف و خفقان، هر سال در گلزار خاوران گردآمده‌اند و ياد جگرگوشه‌هايشان را زنده نگهداشته‌اند، در برانگيختن اين حساسيت اجتماعى، نقش كمى نداشته است.
١
بزرگداشت كشتار بزرگ زندانيان سياسى ايران در تابستان ١٣٦٧ که در جريان آن چند هزار زندانی، پنهان از همگان به جوخه‌های اعدام سپرده شدند، چندی‌ست كه حُكم يك آئين سالانه را براى مخالفان تبعيدى جمهورى اسلامى (…)