بیانیه خانواده‌های فروهر، مختاری، پوینده به تاریخ ۱۰ بهمن ۱۳۷۹ در به رسمیت نشناختن رأي شعبه پنجم دادگاه نظامی تهران در مورد متهمان قتل‌های سیاسی پاییز ۷۷ و در مخالفت با حکم اعدام برای چند مامور اجرای قتل که به اعتراف خودشان به «وظیفه‌ی سازمانی» خود عمل کرده‌اند.

مردم آزاده و عدالتخواه ایران،

بیست و شش ماه پس از فاجعه‌ی آخرین قتل‌های سیاسی آزادیخواهان و روشنفکران ایرانی، پروندهی گسترده قتلهای زنجیرهای پس از دو سال اطاله دادرسی، بیتوجهی به خواسته‌های ما خانواده‌های قربانیان و دست به دست شدن، به گفته‌ی مسئولین قضائی "جمع" شده و نتیجه جلسات غیرعلنی رسیدگی به آن اعلام گردیده است. پروندهای که پیش از صدور کیفرخواست و ارجاع به دادگاه از نکات اصلی و واقعیات کلیدی قتلها تهی شده و کوشش شده بود ردپای آمران اصلی از آن پاک شود. افزون بر حذف همهی اعترافات مهمترین متهم دستگیرشده‌ی پرونده و بنابه اظهارات رسمی ریاست سازمان قضائی نیروهای مسلح، طراح اصلی قتل‌ها، یعنی سعید امامی، اعترافات اولیه متهمان کاظمی و عالیخانی نیز از پرونده حذف شده است و علاوه بر اینها نقایص فاحش دیگری نیز نظیر کاستی ردیف اوراق بازجوئیها و عدم تحقیق از بسیاری مطلعان در پرونده، به چشم میخورد.

بر این اساس ما خانواده‌های قربانیان اطمینان یافتیم که جلسات رسیدگی در چارچوب کیفرخواست صادره منجر به روشن شدن حقیقت و شناساندن آمران اصلی قتل‌ها به جامعه، که خواست اصلی ما بوده است، نخواهد شد. زیرا ما همچنان که همواره تاکید کرده‌ایم درصدد انتقامجویی شخصی نبوده‌ایم و معتقدیم آنچه قاتلان در وجود قربانیان این قتل‌ها نشانه گرفته‌اند، نه شخص ایشان، بلکه اندیشه‌های آنان و حقوق و آزادیهای اساسی ملت ایران بوده است و از اینرو تلقی مضمون این پرونده به عنوان قتل چند شهروند عادی و مجازات قاتلان آنها بدون توجه به آمران اصلی و ریشه‌ها و زمینه‌های اجتماعی- سیاسی وقوع این قتلها در جهت لوث کردن واقعیت و حفظ ساختار پدیدآورنده‌ی این جنایات و پنهان کردن چهره‌ی آمران اصلی خواهد بود.

با این دیدگاه، ما خانواده‌های قربانیان این قتل‌ها ضمن آن که این جلسات رسیدگی و نتایج آن را در راستای افشای حقایق و اقناع افکار عمومی ایرانیان عدالتخواه نمیدانیم، مخالفت صریح خود را با مجازات اعدام چند مامور قاتل که بنا به اعتراف خودشان براساس وظیفه‌ی سازمانی به حذف فیزیکی دگراندیشان میپرداخته‌اند، اعلام میکنیم، به ویژه آن که یکی از تلاش‌های عزیزان از دسترفته‌ی ما نیز مخالفت با مجازات اعدام بوده است. ما اعدام را جنایتی مضاعف میدانیم و تنها زمانی دادخواهی‌مان را انجام‌شده تلقی میکنیم و کوشش‌هایمان را که طی این مدت درعین دردمندی و سوگواری برای آزادی و در راستای آرمانهای شهیدانمان پیگرفته‌ایم به نتیجه رسیده میدانیم، که همه‌ی حقایق این قتلها به اطلاع مردم برسد، تا دیگر کسی به خاطر بیان اندیشه‌هایش در این سرزمین کشته نشود و مورد تعدی خشونت‌گرایان قرار نگیرد.

خانواده‌های فروهر، مختاری و پوینده

پوشه پی دی اف سند