در سوگ آیت‌الله منتظری شاهد بزرگ کشتار زندانیان سیاسی در ایران

نام آیت‌الله منتظری نه تنها برای حضور بی‌بدیل‌شان در مرجعیت شیعه، نه تنها برای یک عمر ایستادگی در کنار ستم دیده‌گان، که برای گفتن نه بزرگ به قدرت و در دفاع از حقیقت، برای همیشه به‌مانند شخصیتی ماندگار در تاریخ ایران ثبت شده است. این شخصیت و شاهد تاریخی را مرگ نمی‌تواند از ما بگیرید. مرگ و شب زدگان پاسدارش در برابر عظمت فریاد دادخواهی برای حقیقت و عدالت و شاهد بزرگ آن از همین امروز که مردم در خیابان های ایران "منتظری زنده است" را فریاد می‌زنند، شکست خورده است.

آیت‌الله منتظری به هنگامه‌ی سکوت فریاد زد. آیت‌الله منتظری در روزگار انکار، تائید کرد. آیت‌الله منتظری در روزگار "عافیت" به " مصلحت طلبی" قدرت، نه گفت.

نه گفتن و پشت کردن به قدرت او را برای همیشه در کنار مردمی که به حکم " شرع " و "عقل" به دفاع از آنها برخاسته بود، قرار داد. خانواده‌های اعدام‌شدگان و زندانیان سیاسی محروم‌ترین بخش جامعه بودند سرکوب و اعدام کافی نبود می بایست هر‌چه از آنها مانده است ویران کنند، قدرت وحشت با سکوت می‌خواست انکارشان کند. پاک کردن حافظه‌ و محو تاریخ به شکلی نظم یافته، از سوی نظام جز با سکوت، امکان پذير نیست. شکستن این سکوت و سنت‌شکنی آیت‌الله منتظری در تاریخ ایران بعنوان اقدامی اخلاقی در دفاع از حقیقت بی‌نظیر است. اهمیت روشنگری در باره چگونگی کشتار زندانیان سیاسی در سال ٦٧ و نقش آمران آن و به ویژه انتشار فرمان‌های مرگ آیت الله خمینی، ایستادگی بر صحت شهادت خود در برابر روایت رسمی قدرت، علیرغم تهدیدات و فشارهای همه جانبه از حصر خانگی تا تهدید به مرگ، همه و همه ایشان را به شاهد بزرگ هولناک ترین واقعه تاریخ ایران تبدیل کرد. شاهدی که سرافرازانه تا آخرین لحظه زندگی از حقیقت انکار شده دفاع کرد.

از سال ١٣٦٣ و در روزگار خاکستری دهه شصت که اعتراضات خانواده‌های زندانیان سیاسی تازه از شکل فردی، آرام آرام به سمت حرکت‌های جمعی پیش می‌رفت، "حسینه آیت‌الله منتظری" تنها محلی بود که خانواده‌ها را به آن راه می‌دادند. سال‌ها بعد نیز خانه محاصره شده ایشان محل تظلم‌خواهی خانواده‌های زندانیان سیاسی بود. کمک های مالی و همیاری‌های ایشان با خانواده زندانیان سیاسی بدون اعلام علنی و تبلیغی هیچ‌گاه قطع نشد.

آیت‌الله منتظری تنها به شهادت دادن و تائید انجام کشتار و جنایات اکتفا نکرد. که با حمایت از دادخواهی خانواده‌ها بر این شهادت پای فشرد.پاسخ به نامه‌ی در باره تخریب خاوران و تاکید شجاعانه بر "قبرستانی که افراد مسلمان از هر مذهب و گروه در آن دفن شده اند محترم است و تخریب و اهانت به آن جایز نیست. بلکه هتک حرمت غیر مسلمانان نیز محل اشکال است و اگر تخریب و هتک موجب ایذاء خانواده های آنها گردد حرمت آن مضاعف است." خود شاهدی بر درایت این مرد بزرگ و سندی برای دادخواهی ماست.
خود را سوگوار این مرد بزرگ تاریخ ایران می‌دانم و در سوگ این مرجع دینی و شاهد بزرگ دادخواهی همصدا با مردم باید گفت "منتظری زنده است". تا روزی که حقیقت و شرافت و صداقت زنده است.